ตอนที่ 51 หลิวเจิ้น

มองจากระยะไกลจากแท่นชมทิวทัศน์ออกไป เห็นฟ้าคราม เมฆขาว ทะเลมรกต ชายหาดสีทอง และคลื่นทะเลสีขาว หวังมู่มองเมืองทะเลอัสนีอย่างไม่รู้ทำไมก็รู้สึกผ่อนคลาย แม้เขาจะรู้ว่าสิ่งนี้ไม่มีทางมีอยู่ในเมืองบุกเบิก

"นอนเป็นอย่างไรบ้าง?"

เสียงของแสงอัสนีช่านดังขึ้น

หวังมู่พยักหน้า: "ไม่ได้นอนนานขนาดนี้มานานแล้ว น่าจะอีกไม่กี่นาทีก็ถึงแล้วสินะ?"

"อีกเจ็ดนาที ดูเหมือนใกล้ แต่ก็ยังไกลอยู่" แสงอัสนีช่านตอบก่อน แล้วยกอีกเรื่องขึ้นมาทันที: "ระบบการบำเพ็ญของเรา จะยกระดับชีวิตที่ระดับเจ้าเหนือหัว จึงมีพรสวรรค์ค่าสถานะชีวิตระดับต้นตามธรรมชาติ"

"ถึงตอนนั้น ผู้ฝึกสัตว์อสูรเพียงพักผ่อนครั้งเดียวก็ไม่หลับไม่นอนได้หลายเดือน แต่นั่นเป็นกรณีถึงขีดจำกัด จริง ๆ แล้วควรพักผ่อนสั้น ๆ ทุกวันเพื่อบรรเทาแรงกดดันของร่างกาย"

"พวกนักเพาะเลี้ยงอย่างพวกเธอมักยุ่งจนไม่ได้พักผ่อน นี่ไม่ดีเลย"