เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
เรื่องที่เกี่ยวข้องกับการขยายเมืองทะเลอัสนีถือเป็นเรื่องใหญ่แล้ว สองวันให้หลังอัสนีคำรามได้พบเหลยจ้านเทียนจึงถามขึ้นเป็นพิเศษว่า
“พี่ชาย ผมวางแผนว่าจะกันที่ให้หวังมู่คนนั้นที่ย่านใต้เมืองตอนขยายเมือง พี่คิดว่าเหมาะสมไหม?”
เหลยจ้านเทียนเพิ่งกลับจากทะเลตื้น ทั้งร่างเต็มไปด้วยเจตจำนงต่อสู้พลุ่งพล่าน ผนวกกับรูปร่างใหญ่โตเกือบสองเมตร ก้าวเดินองอาจดุจมังกรและเสือ แผ่ความกดดันออกมาเต็มที่
คนอื่นเขายังต้องนึกถึงจึงจะจำได้ แต่หวังมู่... เขากล่าว: “นายพูดถึงไอ้หนุ่มคนนั้นน่ะหรือ? ทำไมจะไม่เหมาะสม ผมได้ฟังหลิวเจิ้นเล่าแล้ว มีบางอย่างที่ไม่ธรรมดาทีเดียว”
“สิบเจ็ดปี ตอนนี้เพาะเลี้ยงสัตว์วิญญาณระดับเจ้าแดนได้สูงสุดแล้ว ยังมีระดับราชาสัตว์ที่มีหลายค่าสถานะ จุดสำคัญคือมีสายพลังชีวิต พูดตามตรง ในบรรดานักเพาะเลี้ยงที่ผมรู้จัก เขาอยู่ในสามอันดับแรกแน่นอน”
“อาณาเขตปกครองสำหรับขยายเมืองให้เขาไปครึ่งหนึ่งเลย อีกฝั่งก็ยังไม่วางแผนชั่วคราว ผมคาดคะเนว่าไอ้หนุ่มคนนี้มีของดีอยู่”