ตอนที่ 28 ใครบ้างไม่เคยพบโชควิเศษ?

หวังมู่จำได้ว่าเคยมีนักศึกษาคนหนึ่งถามขึ้นในชั้นเรียนประโยคหนึ่ง

“ครู สัตว์วิญญาณไม่ใช่สหายของเราไม่ใช่หรือ การเพาะเลี้ยงราชันอสูรต้องให้พวกมันฆ่ากันเอง ฟังดูโหดร้ายไปหน่อย”

ครูตอนนั้นยังไม่ใช่จูเทา แต่เป็นนักเพาะเลี้ยงระดับกลางอีกคนชื่อเฉินเจียวเยว่ เธอพูดว่า “แรกเริ่มไม่มีสายพันธุ์สัตว์วิญญาณ ล้วนเกิดจากบรรพบุรุษฝึกสัตว์อสูรจนกลายมา”

“เธอเห็นว่าตอนนี้สัตว์อสูรแทบไม่วิวัฒนาการ นั่นเพราะหลายสิบล้านปีมานี้ พวกมันใช้ศักยภาพทั้งหมดจนหมดแล้ว”

“ต้นธารของสัตว์วิญญาณคือสัตว์อสูร มีสิทธิ์อะไรที่จะวิวัฒนาการได้ตลอด? เป็นไปไม่ได้ที่จะไม่แลกด้วยค่าตอบแทน และเธออาจไม่รู้ วิวัฒนาการของสัตว์วิญญาณสลักอยู่ในสัญชาตญาณ ตราบใดมีโอกาส พวกมันยอมจ่ายค่าตอบแทนใด ๆ”

เฉินเจียวเยว่เป็นคนลงมือทำ บรรยายไม่แห้งแล้งเลย ในคาบนี้เธอเชิญผู้ฝึกสัตว์อสูรสายพลังจิตมาคนหนึ่ง แล้วเข้าไปในแดนซานไห่ สื่อสารกับสัตว์วิญญาณบางตัว ตอนนั้น ตั้งแต่ผีเสื้อใบครามระดับต่ำสุดไปจนถึงอสูรกลืนภูเขาระดับจ่าฝูง ไม่ว่าจะชอบต่อสู้หรือไม่ ผลลัพธ์ล้วนแสดงออกถึงความปรารถนาต่อวิวัฒนาการอย่างรวมเป็นหนึ่ง