เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
หวังมู่กำลังคิดปัญหาหนึ่งอยู่จริง ๆ — นักเพาะเลี้ยงคนอื่นมีข้อจำกัดในการซื้อสัตว์วิญญาณระดับจ่าฝูง เพราะกำลังการผลิต นักเพาะเลี้ยงมีกันเท่าไร? ต่อให้มีดินแดนลับช่วยเร่งเวลา หนึ่งปีก็มีผลผลิตสัตว์วิญญาณได้แค่เลขสองหลัก
แต่ผู้ฝึกสัตว์อสูรหน้าใหม่แต่ละปีมีถึงหกหลัก อีกทั้งสัตว์วิญญาณยังถูกใช้จนสึกหรอ แม้ผู้ฝึกสัตว์อสูรจะให้ความสำคัญกับสัตว์วิญญาณ แต่ในยามวิกฤตสัตว์วิญญาณจะเข้าขวางกั้นการโจมตีเอง ทำให้สัตว์วิญญาณเสียหาย
ภายในแผ่นดินอันตรายไม่สูง แต่สัตว์วิญญาณยังมีการสูญเสียไม่น้อย ประมาณสามส่วน เมืองบุกเบิกอย่างน้อยก็หกส่วนขึ้นไป
เมื่อรวมทุกปัจจัย ตลาดขาดแคลนการหมุนเวียนสัตว์วิญญาณชั้นสูงอย่างมาก นี่ก็เป็นเหตุผลที่นักเพาะเลี้ยงมีสถานะสูง หวังมู่มีความสามารถเพียงพอ และสิ่งที่เพาะเลี้ยงเป็นสัตว์วิญญาณประเภทแมลง จึงสามารถเพิ่มกำลังการผลิตได้บ้าง
หวังมู่ตัดสินใจอย่างมีความสุข เขารับประกันว่าไม่ได้โลภคะแนน — ตอนเรียนเขาเคยได้ยินครูคนหนึ่งพูดว่า ในระยะที่เป็นนักเพาะเลี้ยง หากตัวเองขายสัตว์วิญญาณระดับจ่าฝูงขึ้นไปได้หนึ่งตัว จะได้คะแนนเพิ่มสิบคะแนน
นี่น่าจะเป็นการมีส่วนร่วมเพื่อมนุษย์ เท่ากับคุณทำธุรกิจเอง แล้วยังได้เงินอุดหนุน