เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
บนจอภาพฉาย สิงโตสีทองสูงกว่ายี่สิบเมตรแหงนหน้าแผดเสียงยาว ท้องฟ้าในขณะนั้นกลายเป็นสีดำ จากนั้นรอยแยกสีทองชาดก็ฉีกกระชากท้องฟ้า ราวกับทวยเทพลืมตาขึ้น ดาวตกทีละดวงกรีดผ่าความมืด ท่ามกลางเสียงดังกึกก้อง ทำลายจนสิ้นซากทั้งเมืองร้างที่เต็มไปด้วยเถาวัลย์สีดำ
ภาพเปลี่ยนไป สิงโตเปลวเพลิงกระโดดกลางอากาศหลายครั้ง มาถึงข้างคนที่ถูกเปลวเพลิงสีทองปกคลุม
ถึงตรงนี้ ภาพก็จบลง ในห้องเรียนเงียบสงบ จูเทาพอใจผลลัพธ์นี้มาก เขาเอาไม้เรียวตีลงบนโต๊ะ เกิดเสียงเพียะ ปลุกนักศึกษาให้ตื่น: “ภาพช่วงนี้พวกเธอคงยังไม่เคยเห็น ผมเพิ่งได้มาจากกองทัพเมื่อเช้านี้”
“ตอนนี้ขอให้นักเรียนทุกคนวิเคราะห์จากเนื้อหาวิดีโอ”
มโนจิตของหวังมู่ยังคงติดอยู่ในภาพกลุ่มดาวตกที่ร่วงหล่น ทำให้เขานึกถึงชาติก่อน การพุ่งชนของอุกกาบาตที่เกิดขึ้นกะทันหันทำให้พื้นผิวโลกถูกทำลาย เขาเองก็ตายในนั้น ตอนนั้นเขาโชคดีพอ เพราะถูกชนโดยตรง จึงแปรเปลี่ยนเป็นเถ้าถ่านโดยไม่รู้สึกถึงความเจ็บปวด