0232

⬢⬢⬢

ตอนที่ 232 เพราะพวกเราแพ้ไม่ได้!

ถังหมิงหายใจหอบถี่ ตัวโน้มก้มลง แต่วินาทีต่อมา มุมปากของเขาก็ยกยิ้มเป็นรอยโค้งประหลาด

“ไซเรน เริ่มได้!”

ถังหมิงเอ่ยช้า ๆ เสียงนั้นเริ่มแหบพร่า จนแทบจะไม่เหมือนเสียงมนุษย์อีกแล้ว

เห็นเพียงไซเรนเรียกหัวใจแห่งความมืดของตัวเองออกมา ทันใดนั้นแก่นเทพที่แตกร้าวก็หักเหเปล่งออกมา

จากนั้นไซเรนก็โงนเงนตัว ก่อนจะทรุดนอนแน่นิ่งอยู่บนดาดฟ้า ไม่ขยับเขยื้อน ราวกับปลาตายตัวหนึ่ง ราวกับจิตวิญญาณถูกดูดออกไปจนหมดสิ้น

แก่นเทพนั้นไม่สมบูรณ์อีกต่อไปแล้ว มันคือหัวใจที่ไซเรนกลืนกินเข้าไป นั่นคือเศษซากของเทพแห่งความมืด

มันราวกับกลุ่มหมอกดำที่หลงทาง ไม่รู้จะไปที่ใด