0216

⬢⬢⬢

ตอนที่ 216 ละครดี ๆ สักเรื่อง

ในจังหวะนั้นเอง หวังเทาโผล่ออกมาจากที่ไหนไม่รู้ แล้วหิ้วเก้าอี้พลาสติกเก่า ๆ ตัวหนึ่งมา

ข้าง ๆ มีทหารหน่วยรบพิเศษคนหนึ่งเดินตาม เขาเดินสบายอารมณ์ราวกับคุณลุงสูงวัยที่กำลังผึ่งแดด

เดินอยู่บนผืนดินที่ยังร้อนระอุ

ปากคาบก้นบุหรี่ไว้ครึ่งมวน แล้วนั่งหันหลังให้เก้าอี้พลาสติก มองทุกอย่างที่เกิดขึ้นตรงหน้าอย่างกระตือรือร้น

คนข้าง ๆ หลายคน รวมถึงพระชายาทั้งสององค์

พอเห็นสภาพของหวังเทา ต่างก็ตะลึงงัน สมองเขาเพิ่งไปกระแทกกับหินมา หรือถูกประตูลิฟต์หนีบเข้าให้กันแน่

นี่มันสมรภูมิชัด ๆ แถมยังไม่ใช่เวทีประลองกับมนุษย์ด้วย