กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 192 มหาวิบัติปลายกาล
ปากของหวังเทาไม่เคยหยุดพูดเลยสักนิด แม้จะเผชิญกับอันตรายขนาดนี้ นี่อาจเป็นการแสดงออกถึงความสงบของเขา
หลังจากถูกเทพีแห่งรัตติกาลเตะหนึ่งที เขาก็ทำราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น หัวเราะหยอกล้อ แล้วเปิดทางให้ถังหมิงที่บาดเจ็บ
ตลอดเส้นทางนี้ ควันปืนและเสียงอาวุธไม่เคยขาดหาย เสียงร้องไห้ของคนนับไม่ถ้วนและเสียงตะโกนอย่างสิ้นหวังและไร้หนทาง
ฟังแล้วให้ความรู้สึกเจ็บปวดหัวใจ แม้ว่าไม่ว่าจะเป็นโลกไหนและประเทศนี้จะอยู่ในภาวะสงครามเย็นก็ตาม
แต่ประชาชนเหล่านี้ คนธรรมดาที่ใช้ชีวิตอยู่เหล่านี้ไม่ได้มีส่วนผิด พวกเขาอาจแค่อยากปกป้องลูกและพ่อแม่ของตัวเองเท่านั้น
ตลอดทางที่รันทด หวังเทาถือ AK ในท่าระวังภัยมาตรฐาน