กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 172 ประสาทรับกลิ่นของโยวรั่ว
เธอปลดเปลื้องรัศมีทุกสิ่งที่เป็นของเทพเจ้าออกไปในยามนี้ เหลือเพียงผมยาวสีน้ำเงินเข้มดั่งน้ำตกสีคราม กับเรือนร่างที่โค้งเว้าตามส่วน
เป็นถึงโฉมสะคราญแห่งโลกมนุษย์อย่างแท้จริง บรรยายออกมาแทบไม่ได้เลย
ดวงตาของเธอเปลี่ยนเป็นสีน้ำเงินอ่อน คล้ายคนเยอรมัน แต่เป็นสีน้ำเงินที่ลึกซึ้ง
ราวกับทะเลแห่งชีวิตเทพนิยายบนดาวเคราะห์เทพปกรณัมนั้น
“ขอบคุณ! ขอบคุณ!”
เมื่อหวังเทาและถังหมิงเข้ามาใกล้แล้วมองไซเรน หัวใจก็ยังเต้นตึกตักไม่หยุด
แรงสั่นสะเทือนและความหวาดกลัวเมื่อครู่ยังคงไม่จางหายไป ถังหมิงพูดประโยคนี้จบ สีขาวบนร่างกายก็สลายหายไปหมดสิ้น
ยามนี้เขาเพียงรู้สึกแขนชา ร่างกายที่รับผลจากพลังอันแข็งกร้าวนี้ยังยากจะยอมรับได้