0057

⬢⬢⬢

ตอนที่ 57 เศษที่เหลือ

อาศัยแสงจันทร์จาง ๆ มองดูใบหน้าคุ้นตาของหญิงคนนั้น ดวงตาของถังหมิงเบิกโพลงราวกับลูกกระดิ่งทองแดง

“สะใภ้สาม! ทำไมมาอยู่ที่นี่ได้!”

หญิงคนนั้นค่อย ๆ ชูสองมือขึ้น สีหน้าหวาดกลัวเต็มที่ แววตาเต็มไปด้วยความตื่นตระหนก เธอแสยะยิ้มมุมปาก

“เอ่อ ฉันแค่อยากมาดูคุณปู่ของเธอ ได้ยินว่าเธอกลับมา สะใภ้สามเลยอยากมาดู!”

“กลางดึกป่านนี้ สะใภ้สามทำแบบนี้ก็......”

ถังหมิงพูดได้แค่ครึ่งเดียว หลี่เวยเวยก็ตัดบททันที

“คุณโกหก ฉันเพิ่งยิงคุณไป และคุณไม่เป็นอะไรเลย คำตอบมีแค่หนึ่งเดียว คุณไม่ใช่มนุษย์....”

สายตาของหลี่เวยเวยจ้องเขม็งหญิงชราคนนี้ราวกับเหล็กกล้า ถังหมิงรูม่านตาหดตัว เขาแทบไม่อยากเชื่อคำนี้ แต่หลี่เวยเวยก็ไม่ได้โกหก