0031

⬢⬢⬢

ตอนที่ 31 ระบายความในใจ

ถังหมิงมีสีหน้าเรียบเฉย ข่าวนี้ไม่รู้เสียยังดีกว่า

เขาเลิกสนใจมันแล้ว

"ไม่เป็นไร! เธออย่าร้องไห้เลย เรื่องมันผ่านไปแล้ว ใครตอนหนุ่มสาวบ้างจะไม่มีอารมณ์ชั่ววูบกันล่ะ"

เสียงของถังหมิงเริ่มทึบหนักขึ้นเล็กน้อย

"ไม่สิ หลายปีมานี้ฉันให้อภัยตัวเองไม่ได้เลย ฉันไม่เพียงทรยศความรู้สึกของเรา ฉันยังทรยศหัวใจของตัวเอง

เธอยังเต็มใจกลับมาเป็นเพื่อน เป็นสหายร่วมรบกับฉันอีกไหม"

หลี่เวยเวยมองชายหนุ่มคนนี้ด้วยสายตาลึกซึ้ง ทรมานแสนสาหัสราวกับร่วงลงสู่ห้วงเหวอันไร้ที่สิ้นสุด

"ฮ่า! เวยเวย เป็นไปไม่ได้แล้ว เราไม่อาจย้อนกลับไปได้ สงครามนี้จบเมื่อไหร่ เราก็จะจากไป"