เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 27 สืบทอดสายเลือดเดียวกัน
(เหนื่อยแล้ว เท่ากับการอัปเดตเพิ่มอีกสามตอน~~ ถือว่าใช้ได้เลย นานมากแล้วที่ไม่ได้ลงรวดเดียวเยอะขนาดนี้ เหนื่อยจริง ๆ ถือว่าเห็นแก่ความพยายามของผม ตั๋ว คะแนนสะสม และของขวัญจะไม่สนับสนุนกันหน่อยเหรอ)
ฉินอวิ๋นแสดงความคาดหวังต่อรางวัลที่เฟยอิงกล่าวถึงเป็นอย่างมาก เขารู้สึกอยากรู้ว่าจะเป็นรางวัลแบบไหน และจะนำการเปลี่ยนแปลงอะไรมาให้เขาบ้าง
แม้ตอนนี้จะอยากได้รางวัลใจจะขาด แต่ในเมื่อเฟยอิงบอกว่าต้องรอจนถึงตอนเย็น สิ่งที่ฉินอวิ๋นทำได้ก็มีเพียงแค่รอคอยเท่านั้น
ฉวยจังหวะที่เฟยอิงกำลังหมุนตัวดึ๋ง ๆ อยู่คนเดียว ฉินอวิ๋นก็กลับเข้าห้องนอนของตัวเองแล้วปิดประตูเบา ๆ เขานอนลงบนเตียงพลางมองโทรศัพท์ในมืออย่างเหม่อลอย
โดยเนื้อแท้และลึกลงไปในจิตใจ ฉินอวิ๋นไม่ใช่เด็กหนุ่มอายุสิบแปดสิบเก้าที่แท้จริง แต่เป็นชายหนุ่มที่อาจจะยังไม่นับว่าโตเต็มที่ เป็นชายหนุ่มอายุใกล้จะสามสิบ มีมุมที่รู้ความและก็มีมุมที่ไม่รู้ความปะปนกันอยู่ ซึ่งนี่ก็นับว่าเป็นสภาวะที่พบได้บ่อยในคนยุคของเขา