0004

⬢⬢⬢

ตอนที่ 4 เผลอไปหน่อยอาจพลิกคว่ำอีกจนได้

“ค่าความชำนาญ +1?”

ใบหน้าของฉินอวิ๋นพลันดูแปลกประหลาดอย่างยิ่งราวกับเพิ่งกินผลปีศาจเข้าไป เขาไม่แน่ใจนักว่าตนหูฝาดไปหรือไม่ แต่ความรู้สึกที่อธิบายไม่ได้นั้นกำลังบอกเขาอย่างชัดเจนว่าหูไม่ได้ฝาดไป เสียงหรือความรู้สึกนั้นบอกว่า ‘ค่าความชำนาญ +1’ จริง ๆ

จังหวะที่พอดีในเกมหุ่นยนต์ที่เขาขับอยู่กำลังฝึกการหลบหลีก สายตาเห็นลำแสงหนึ่งสว่างวาบขึ้น ฉินอวิ๋นจึงขยับคันบังคับโดยสัญชาตญาณ ทำให้หุ่นที่เขาควบคุมพุ่งออกไปด้านข้างอย่างรวดเร็วเป็นระยะไกลและหลบลำแสงนั้นได้สำเร็จ

ไม่รู้เพราะเหตุใด ฉินอวิ๋นพลันมีความรู้สึกอย่างหนึ่งขึ้นมา นั่นคือเขารู้สึกคุ้นเคยกับการควบคุมเกมได้มากขึ้น ราวกับว่าตนเองได้สัมผัสเกมนี้มาสักพักใหญ่แล้ว ทั้งวิธีโจมตี วิธีหลบหลีก วิธีเร่งความเร็ว วิธีเบรกกะทันหัน ฯลฯ ทุกอย่างดูแตกฉานขึ้นมาในทันที