กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 2 โลกใบนี้มีหุ่นรบกันดั้ม
“ฉินอวิ๋น?”
“อืม”
“เธอ……รู้ไหมว่าฉันเป็นใคร?”
“รู้”
“งั้นบอกมาสิว่าฉันเป็นใคร”
“อาจารย์ครับ”
“ฉันหวังว่าเธอคงไม่ได้กำลังล้อเล่นกับฉันอยู่ ตอนนี้ฉันจะให้โอกาสเธอเป็นครั้งสุดท้าย ไม่เช่นนั้นฉันจะเขียนสภาพอันย่ำแย่ของเธอทั้งหมดลงในคำวิจารณ์จบการศึกษา”
มุมปากของฉินอวิ๋นกระตุกสองครั้ง แต่ในดวงตานอกจากความกระอักกระอ่วนแล้วก็ยังคงมีความกระอักกระอ่วน เขาไม่รู้เลยว่าจะพูดอะไรดี สิ่งสำคัญคือเขารู้สึกหนังหัวชาและตื่นตระหนกสุดขีด เพราะเขาไม่ใช่ ‘เขา’ คนเดิมอีกต่อไปแล้ว และหากถูกจับได้ขึ้นมา เขาไม่รู้จริงๆ ว่าผลลัพธ์ที่จะตามมาจะเป็นอย่างไร