บทที่ 98: แฟนของคุณ? ฉันเหรอ?

โรงจอดรถสนามบิน

รถเบนท์ลีย์สีเงินอมเทาจอดอยู่ข้างช่องทางสำหรับผู้โดยสารวีไอพี คนขับนำรถมารออยู่ก่อนแล้ว

ซู่หนานจือลากกระเป๋าเดินทางเข้ามา คนขับช่วยยกกระเป๋าใส่ท้ายรถให้ จากนั้นเธอก็เปิดประตูฝั่งผู้โดยสารแล้วเข้าไปนั่ง

หลังคาดเข็มขัดนิรภัยเรียบร้อย เธอหันไปมองเบาะหลัง

กู้ฉีหยวนนั่งก้มหน้าดูโทรศัพท์ สีหน้าเรียบนิ่งไร้อารมณ์ราวกับรูปปั้น

ซู่หนานจือเบือนสายตากลับมา มุมปากยกขึ้นเล็กน้อย

รถค่อย ๆ เคลื่อนออกจากโรงจอดรถ มุ่งหน้าสู่ถนนใหญ่

แสงแดดนอกหน้าต่างสดใส สาดส่องทั่วเมืองจนดูอบอุ่นและสว่างไสว