กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอหมื่นนิยาย
หลังวิ่งเสร็จ หลี่อี้ก็กลับโรงแรมไปอาบน้ำ
น้ำอุ่นชะล้างเหงื่อจากการวิ่งยามเช้า ทำให้เขารู้สึกสดชื่นขึ้นมาก
หลังเช็ดผมจนแห้งและเปลี่ยนเสื้อผ้าเรียบร้อย เขาก็เตรียมลงไปกินมื้อกลางวัน
ห้องอาหารส่วนตัวอยู่ในโรงแรม หยูว่านกับคนอื่น ๆ จึงนัดพบกันที่ชั้นล่างแล้วเดินไปด้วยกัน
เมื่อถึงหน้าห้อง ประตูก็เปิดอยู่แล้ว ด้านในมีคนนั่งรอกันหลายคน
ชายวัยสี่สิบกว่า ผมดำขลับ ดูกระฉับกระเฉง สวมเสื้อแจ็กเก็ตสีเทาเข้ม นั่งอยู่ใกล้ที่นั่งประธาน
ทันทีที่เห็นหลี่อี้ เขาก็ลุกขึ้นเดินเข้ามาหา ยิ้มกว้างพลางยื่นมือออกไปจับมือทักทาย
“สหายหลี่อี้! ไม่เจอกันนานเลยนะ!”