บทที่ 76: ถอนก้านกระเทียม...แล้วถอนกระเทียมไปด้วยเลย

หลังพูดจบ กู้ฉีหยวนก็วางสาย

หยูว่าน: “...?!”

เธอมองโทรศัพท์อย่างตกตะลึง ตั้งแต่เมื่อไหร่กันที่กู้ฉีหยวนคุยด้วยง่ายขนาดนี้?

เขาไม่ควรดุเธอว่าไม่รู้จักคิด แล้วสั่งให้รีบกลับบ้านหรอกหรือ?!

“ว่านว่าน เป็นอะไรไป?” หลี่อี้ถามจากข้าง ๆ เขาคุยโทรศัพท์เสร็จแล้วและมายืนอยู่ข้างเธอเรียบร้อย

“ไม่มีอะไรค่ะ” หยูว่านหัวเราะแห้ง ๆ พลางเก็บโทรศัพท์ “คนที่จะมารับเราถึงหรือยังคะ?”

ทันทีที่เธอพูดจบ รถเอสยูวีสีขาวก็เบรกเอี๊ยดมาจอดในจุดจอดชั่วคราวริมถนน

ประตูรถเปิดออก ชายหนุ่มคนหนึ่งกระโดดลงมาจากฝั่งคนขับ