บทที่ 49: “นายน้อย ทำไมจู่ๆ ถึงถามเรื่องนี้ล่ะครับ?”

แต่หยูว่านก็เข้าใจเหมือนกัน

คนทำงานสายเทคโนโลยีส่วนใหญ่ก็เป็นแบบนี้ ในหัวมีแต่โค้ด อัลกอริทึม และโมเดล ใครจะเหลือแรงไปสนใจเรื่องจุกจิกพวกนี้?

ถึงอย่างนั้น หากบริษัทอยากเติบโต งานเบ็ดเตล็ดเหล่านี้ก็ต้องมีคนรับผิดชอบไม่ช้าก็เร็ว

“ตั้งแต่วันนี้ไป ฉันจะรับผิดชอบงานจิปาถะพวกนี้เองค่ะ พวกคุณที่เป็นผู้เชี่ยวชาญก็ทุ่มเทกับงานของตัวเอง ส่วนเรื่องธุรการให้ฉันจัดการ”

มือที่เหลียงหมิงถือแก้วนมถั่วเหลืองอยู่ชะงักไป

“พี่หยูว่าน เรื่องนี้...จะดีเหรอครับ?” เขาเกาศีรษะ “พวกเราจัดการเรื่องเล็กๆ น้อยๆ กันเองได้ พี่ไม่ต้องลำบากหรอกครับ”

หยูว่านเหลือบมองเขา “ถ้าพวกคุณจัดการได้ แล้วทำไมเอกสารถึงกองอยู่ตรงนี้เป็นปีๆ ล่ะคะ?”

เหลียงหมิง: “...”