กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 467 เจสสิกา
ซัคคิวบัสจ้องมองทั้งสองคนที่นอนหายใจรวยรินอยู่บนพื้น นางเอ่ยขึ้นด้วยสีหน้าเรียบเฉย "ทำไมน่ะหรือ? ก็เพื่อการแก้แค้นและความเป็นอิสระยังไงล่ะ"
"แก้แค้น? อิสระ?" ปีศาจมิติถามต่อด้วยความสับสน ขณะนี้เขาอยู่บนเส้นแบ่งระหว่างความเป็นกับความตาย พร้อมที่จะละทิ้งลมหายใจสุดท้ายได้ทุกเมื่อ
"ในฐานะปีศาจมิติและปีศาจเพลิง พวกแกจะไปเข้าใจความโศกเศร้าของเผ่าพันธุ์ซัคคิวบัสอย่างพวกเราได้ยังไง"
"กลับไปสู่บ่อเลือดห้วงลึกเถอะ หากชาติหน้าพวกแกได้เกิดเป็นซัคคิวบัส บางทีอาจจะพอเข้าใจอะไรขึ้นมาบ้าง"