กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 450 ฉันกำลังจะกลับไปแต่งงาน
ความอิจฉาเปลี่ยนเป็นความอาฆาต และทวีความรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ เกอร์เอินไม่รู้ตัวเลยว่าสภาวะจิตใจของเขาในตอนนี้ใกล้จะเป็นบ้าแล้ว
ในตอนนั้นเอง หลินลี่ก็พูดขึ้นว่า “ถึงแม้จะเป็นคุณที่ขอท้าดวล แต่ฉันก็ไม่อยากเอาเปรียบคุณ ในเมื่อคุณเป็น อัศวินพายุคลั่ง ก็ไปพา ยูนิคอร์น ของคุณออกมาเถอะ”
คำพูดของหลินลี่ทำให้เกอร์เอินชะงักไป ฉันเป็นฝ่ายที่ถูกเอาเปรียบงั้นเหรอ? เจ้าเด็กเมื่อวานซืนนี่ดูถูกฉันสินะ อารมณ์ที่เคยเต็มไปด้วยความอิจฉาถูกบีบอัดด้วยความโกรธแค้นเพิ่มเข้าไปอีกครึ่งหนึ่ง
“ดี ดี ดี ในเมื่อแกหาที่ตายเอง ก็อย่าโทษใครแล้วกัน”