กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 435 ลูกน่ะลูกฉัน แต่ฉันไม่ได้เป็นคนอุ้มท้อง
หลินลี่รั้งตัวเซียวเอินที่กำลังจะจากไปไว้
"คัมภีร์เวทเล่มนั้นที่ฉันให้พวกคุณไป พวกคุณวิจัยถึงไหนแล้ว แล้วเทคนิคการตีเหล็กสองอย่างที่ฉันต้องการ พวกคุณทำสำเร็จหรือยัง"
เมื่อพูดถึงเรื่องนี้ เซียวเอินก็ได้แต่ส่ายหน้าอย่างจนใจ เขาถอนหายใจออกมาคำหนึ่งก่อนจะพูดว่า "ความยากในการย้อนรอยเทคนิคการตีเหล็กนั้นเกินกว่าที่เราคาดไว้มาก ยิ่งถ้าต้องรักษาไม่ให้มันเสียหาย ยิ่งทำได้ยากขึ้นไปอีก"
"บอกตามตรง ตั้งแต่ผมเข้ามาที่สถาบันวิจัยนี้ ในบรรดาโครงการวิจัยทั้งหมดที่ผมเคยทำมา ของคุณนี่แหละครับที่ยากที่สุด ถ้าให้พวกเราวิจัยกันเอง ผมยังไม่รู้เลยว่าชาตินี้จะทำโครงการนี้สำเร็จไหม"