กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 427 หัวหน้าเผ่าไป๋ซานไป๋ฮั่ว
หลังจากหลินลี่หายจากอาการบาดเจ็บ พวกเขาก็ออกเดินทางกันอีกครั้งโดยมีจุดหมายอยู่ที่เผ่าไป๋ซาน
เมื่อมาถึงเขตแดนของเผ่าไป๋ซาน พวกเขาพบว่าที่นี่เต็มไปด้วยภูเขา ไม่น่าแปลกใจที่เผ่าเข่อหยาบอกว่าที่นี่เป็นดินแดนที่แห้งแล้ง
หากมองในมุมของคนฝั่งนั้น เฉพาะพื้นที่ที่ทำการเพาะปลูกได้เท่านั้นถึงจะเรียกว่าร่ำรวย เห็นได้ชัดว่าที่ดินของเผ่าไป๋ซานไม่อยู่ในเกณฑ์นั้น
ทว่าการที่มีภูเขามากก็มีข้อดีอยู่มากเช่นกัน นอกจากธัญพืชแล้วทรัพยากรอื่นกลับอุดมสมบูรณ์กว่ามาก อีกทั้งพื้นที่ภูเขายังตั้งรับได้ง่ายแต่บุกโจมตีได้ยาก เผ่าอื่นจึงไม่กล้ามารุกรานพวกเขา