กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 392 ความผิดปกติของเสี่ยวอู่
เจ้าโครงกระดูกตัวจ้อยยังคงง่วนอยู่กับการฟันกำแพงศิลา ในฐานะอันเดดมันไม่เคยรู้จักคำว่าเหน็ดเหนื่อย
สำหรับโครงกระดูกแล้วมีเพียงสองทางเลือกคือทำภารกิจให้สำเร็จหรือไม่อย่างนั้นก็ต้องแตกสลายไป มันจึงยกดาบในมือขึ้นอีกครั้งและกำลังจะฟันลงไป ทว่ากำแพงศิลาตรงหน้ากลับอันตรธานหายไปเสียดื้อๆ