กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 341 อสูรมหากาพย์เสือดาวอัสนี
ยาปอเค่อจ้องมองนกไฟที่กลายเป็นสองท่อนร่วงหล่นลงพื้นตาค้างอยู่นานโดยไม่ตอบสนอง จนกระทั่งหลินลี่พาพวกเขาลงจอดข้างซากนกไฟนิรนามตัวนั้น เขาถึงถามออกมาด้วยความตกใจว่า "จบแล้วเหรอ? ง่ายขนาดนี้เลยเหรอ?"
"แล้วจะให้เป็นยังไงล่ะ? แค่นกตัวเดียว จะยากสักแค่ไหนเชียว"
แค่นกตัวเดียวงั้นเหรอ? แต่นี่มันนกที่เป็นถึงราชันเลยนะ เป็นเจ้าแห่งเวหาเลยนะ ต่อให้เป็นผม ถ้าเจอหน้ามันก็ต้องอ้อมหนีแล้วแท้ๆ
ยาปอเค่อเงยหน้าขึ้นมองหญิงสาวหูแหลมที่ปิดบังโฉมหน้าด้วยผ้าคลุมหน้าอีกครั้ง
ถ้าไม่ใช่เพราะนกตัวนี้ปฏิกิริยาไว ป่านนี้คงจบการต่อสู้ตั้งแต่กระบี่แรกแล้ว นี่มันวิชาต่อสู้อะไรกัน? แถมระยะโจมตีไกลขนาดนี้ ความเร็วยังไวขนาดนี้อีก