กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 320 ปราณกระบี่และจิตสัมผัส
ตงฟางจิ้งพูดขึ้นว่า "เสี่ยวอู่น่าสงสารจัง อยู่บ้านก็ฝึกฝนอย่างหนักหน่วง จะออกไปไหนก็ไม่ได้ ตอนนี้ยังโดนคุณลงโทษอีก แล้วคุณยังจะคิดใช้เธอหาเงินข้างนอกอีกเหรอ?"
"เอ่อ... พูดแบบนี้ก็เหมือนผมเป็นสามีไม่เอาไหน ที่จ้องจะขายเรือนร่างภรรยาตัวเองเพื่อหาเงินเลยนะเนี่ย"
ตงฟางจิ้งชะงักไปครู่หนึ่ง "ก็ดูเหมือนอยู่นะ"
"เหมือนผีอะไรล่ะ!"
"ที่บอกว่าจะร่วมงานกันอีกนั่นน่ะหลอกเขา ทั้งหมดที่ฉันพูดไปก็เพื่อให้เขาอยู่นิ่งๆ เท่านั้นแหละ"
"เราต้องให้ความหวังเขา เขาถึงจะไม่ทำอะไรบุ่มบ่าม และลดความคิดฟุ้งซ่านอื่นๆ ลง อย่างเช่นคราวนี้ ถ้าเขาเอาไปขายราคาถูกในปริมาณมหาศาลจริงๆ ชื่อเสียงของเสี่ยวอู่ตอนนี้ก็คงเสียหายไม่น้อย"