กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 317 อูเค่อ
เฮ้ อูเค่อ ไม่เจอกันนานเลยนะ เป็นยังไงบ้างสบายดีไหม
ฮั่วจินหาคนที่ตามหาจนเจอในที่สุด
คนแคระที่กำลังก้มหน้าก้มตาดูพิมพ์เขียวในมือเงยหน้าขึ้น มองคนที่เรียกชื่อเขาด้วยความสงสัยว่า นี่นายคือฮั่วจินงั้นเหรอ
นั่นนายจริงๆ ด้วย
ได้ยินมาว่าช่วงนี้นายรวยเละเลยนะ ไปเกาะขาเทพกระบี่ปี้สุ่ยคนนั้นไว้ นับเงินจนมือหงิกเลยล่ะสิ
พูดอะไรแบบนั้น ผมก็แค่หาเงินค่าขนมนิดๆ หน่อยๆ น่ะ
สมกับที่เป็นคนใหญ่คนโตจริงๆ สองแสนเหรียญนั่นก็แค่ค่าขนมสินะ ดูท่าเรื่องการประมูลรุ่นสะสมระดับเพชรนั่นนายเองก็คงรู้เรื่องสินะ
ไม่ได้เจอกันตั้งร้อยกว่าปี ทำไมถึงนึกคึกอะไรถึงวิ่งมาหาฉันที่นี่ได้ล่ะ