กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 291 เธอใช้ชีวิตเป็นโลลิไปตลอดชาติเถอะ
ต่อให้ฉันจะเบิกตากว้างแค่ไหน เธอก็ไม่มีทางอายุสิบเก้าหรอก ดูยังไงก็แค่เก้าขวบชัดๆ
อีกอย่างนะ สิบเก้าแล้วไม่ใช่หนูน้อยหรือไง เอาล่ะ รีบบอกมาได้แล้วว่าตกลงเธอมาหาใคร
โมโหแล้วนะ โมโหแล้วนะ มิวส์กระทืบเท้าด้วยความโกรธ
วัยรุ่นสมัยนี้นี่นะ ใจร้อนวู่วามจริง แล้วสรุปเธอมาหาใครกันแน่
มิวส์ที่กำลังโมโหจนกระโดดโลดเต้นจู่ๆ ก็สงบลง
อ้อ ใช่สิ ฉันมาหาคนนี่นา ฉันมาหาเซอร์คาร์เตอร์ รบกวนช่วยแจ้งให้หน่อย บอกไปว่ามิวส์ผู้น่ารักมาเยี่ยมเขา
แบบนี้ค่อยคุยกันรู้เรื่องหน่อย เซอร์คาร์เตอร์สินะ ฉันจดไว้แล้ว เดี๋ยวจะไปแจ้งให้