กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 282 ตัดผ่านมิติ
เสี่ยวอู่ยืนอยู่บนโขดหิน เธอกวัดแกว่งดาบเป็นครั้งสุดท้าย ก่อนจะหมุนตัวกลับมาแล้วจึงพบว่าวันนี้มีคนแคระมาดูเธอฝึกดาบเยอะพอสมควรเลย
เธอไม่สนใจน้ำทะเลที่กำลังไหลย้อนกลับมาทางด้านหลังอย่างบ้าคลั่ง เสี่ยวอู่สะบัดดาบยาวไปข้างหน้า กระโดดเบาๆ ไปยืนอยู่บนนั้นอย่างมั่นคง แล้วจึงบินเข้าหาชายฝั่ง
แม้ว่าจะสามารถบินโดยตรงหรือใช้ปีกช่วยบินได้ แต่เสี่ยวอู่รู้สึกว่าการเหยียบอะไรสักอย่างไว้ใต้เท้าให้ความรู้สึกมั่นคงกว่า