กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 252 เมืองเอ็นดอร์
หลินลี่มองร่างของตัวเองที่อยู่ข้างๆ แล้วจมดิ่งลงสู่ห้วงความคิด ทำไมพอตื่นนอนขึ้นมา เขากลับย้ายจิตสำนึกมาแบบอัตโนมัติได้ล่ะ?
ในตอนนั้นเอง จิตสำนึกของเสี่ยวอู่ก็ตื่นขึ้นมาเช่นกัน
หลินลี่รีบคืนสิทธิ์ในการควบคุมร่างกายให้เสี่ยวอู่ แล้วจิตสำนึกก็กลับเข้าสู่ร่างของตัวเอง
ประสบการณ์อะไรของเธอกันล่ะ คิดอะไรอยู่ทั้งวันเนี่ย? ทำตัวให้มันปกติหน่อยได้ไหม?
ฉันก็ตื่นนอนมาแล้วมันย้ายมาเองแบบงงๆ นี่นา
รีบลุกจากเตียงได้แล้ว เธอต้องเร่งฝึกทักษะการต่อสู้เพิ่มนะ ตอนนี้พลังต่อสู้ของเธอไม่ด้อยไปกว่าฉันแล้ว ฉันอุตส่าห์อดทนฝึกฝนเธอมาตั้งนานกว่าจะเก่งขึ้นมาได้ขนาดนี้ อย่ามาทำตัวขี้เกียจใส่กันนะ