กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 234 ป้อมปราการสีชาด
หลินลี่พาเสี่ยวอู่เข้าสู่จักรวรรดิคนแคระในที่สุด จักรวรรดิคนแคระนั้นไม่เหมือนกับจักรวรรดิออร์ค ตรงที่พื้นที่ใกล้เทือกเขาตงหลานแทบไม่มีใครอาศัยอยู่เลย
แต่พวกคนแคระนั้นต่างออกไป พื้นที่ใกล้เทือกเขาพวกเขากลับมีประชากรหนาแน่นกว่าเขตพื้นที่ราบเสียอีก
เมื่อเปรียบเทียบกับพวกออร์คที่มีรูปลักษณ์หลากหลายแล้ว พวกคนแคระถือว่ามีความเป็นเอกภาพสูงมาก ตราบใดที่เป็นคนแคระเพศชายวัยผู้ใหญ่ ทุกคนต่างก็ไว้เครากันยาวเฟื้อย
ทั้งๆ ที่ส่วนสูงก็ไม่ได้มากมายอะไร แต่กลับดันทุรังไว้เคราเสียยาวเหยียด
หลินลี่ไม่ค่อยเข้าใจนัก นี่มันไม่เกะกะบ้างหรืออย่างไร?
ทำให้เวลาหลินลี่มองพวกเขาแทบจะแยกไม่ออกเลยว่าใครเป็นใคร