กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 226 เผ่าแมวเหมียว เหมียวเยิ่น
หลินลี่มองดูคนจากเผ่าแมวที่เดินเข้ามาด้วยความรู้สึกจนใจ
ตลอดทางมานี้พวกเขาพรางตัวและซ่อนร่องรอยมาโดยตลอด การที่สามารถเข้ามาในภูเขาได้อย่างราบรื่นเช่นนี้ ทำให้เขาเข้าใจไปเองจริงๆ ว่าคนพวกนี้ตามหาพวกเขาไม่เจอ
หลินลี่เปิดปากพูดขึ้นว่า “ต่อให้เธอจะก่อให้เกิดภัยพิบัติทางธรรมชาติได้จริง แต่ตอนนี้เธอก็หลบเข้ามาในป่าลึกขนาดนี้แล้ว พวกคุณยังจำเป็นต้องตามมาอีกเหรอ?”
“ปล่อยเธอไปเถอะ เธอเป็นแค่เด็กหญิงตัวเล็กๆ ที่ไร้เดียงสาเท่านั้นเอง”