กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 220 สาวน้อยแมวเหมียวหลิงหลิง
นานทีที่หลินลี่จะได้ผ่อนคลายและเข้าสู่การนอนหลับลึก พอเขาตื่นขึ้นมา อาหารเช้าข้างนอกก็ถูกเตรียมไว้เรียบร้อยแล้ว ทุกคนต่างรอให้เขามาเปิดมื้ออาหาร
บนโต๊ะอาหารเช้า ท่าทางของคนเหล่านั้นดูประหม่าเล็กน้อย
แต่ยังไม่ทันที่หลินลี่จะถาม พวกเธอก็เปิดปากขึ้นมาก่อน
ยานั่นมีผลข้างเคียงค่อนข้างรุนแรง พวกเราเองก็ควบคุมตัวเองไม่ได้ ไม่ใช่สิ่งที่พวกเราตั้งใจหรอกนะคะ
แล้วพวกเธอจะเป็นแบบนี้ไปตลอดเลยเหรอ?
ไม่น่าจะใช่นะคะ แค่ไม่กินยานั่นอีก ผ่านไปสักพักก็น่าจะดีขึ้นเอง แถมร่างกายของพวกเผ่าออร์คอย่างเรายังมีภูมิต้านทานสูงกว่าเผ่ามนุษย์มากด้วย