เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 217 เวทแรงโน้มถ่วง
หลินลี่แอบมองนักเวทเพียงหนึ่งเดียวคนนั้น เจ้าเด็กนั่นดูมีแววตาใช้ได้ เอาไว้จัดการแกเป็นคนสุดท้ายให้หายทรมานแล้วกัน
การที่หลินลี่หยิบคัมภีร์เวทออกมานั้น ส่วนใหญ่เป็นเพราะต้องการป้องกันไว้ก่อนเพื่อความปลอดภัยของเด็กสาวในอ้อมกอด ตัวเขาเองวางแผนว่าจะใช้เพียงความสามารถนักรบในการรับมือเท่านั้น ไม่อย่างนั้นหากเปิดคัมภีร์แล้วเลือกใช้เวทมนตร์สักบท ก็คงจบเรื่องไปนานแล้ว
นักรบสายวายุฝั่งตรงข้ามเริ่มจู่โจมก่อนอีกครั้ง เขาแทงดาบกลางอากาศอย่างรวดเร็วต่อเนื่อง ทุกครั้งที่แทงจะมีธาตุลมเป็นคมดาบพุ่งตรงเข้ามา
แม้ความเร็วของเขาจะไม่ช้าเลย แต่ความเร็วของหลินลี่นั้นเหนือกว่าเสียอีก มือขวาที่ถือดาบตวัดวาดไปมา เงาดาบเบื้องหน้าเชื่อมต่อกันเป็นผืน ป้องกันคมดาบธาตุลมเหล่านั้นเอาไว้ได้อย่างไม่เล็ดลอดแม้แต่สายเดียว
"รองหัวหน้า ถอยไป"