กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 215 โจร
ภายในบ้านดินอันมืดมิด หลินลี่นั่งขัดสมาธิถอนหายใจออกมาอย่างจนใจพลางพึมพำกับตัวเองว่า "เฮ้อ ล้มเหลวอีกแล้ว ทำไมในสถานการณ์ปกติถึงไม่สามารถไปถึงความเร็วในการทำงานตอนนั้นได้นะ"
หลินลี่เลิกพยายามแล้วล้มตัวลงนอนอย่างแผ่วเบา เสี่ยวอู่ที่อยู่ข้างๆ ซึ่งหลับไปก่อนแล้วดูเหมือนจะรู้สึกตัว จึงขยับเข้ามาใกล้หลินลี่อย่างไม่รู้ตัว ความอบอุ่นจากร่างกายของเด็กสาวทำให้หลินลี่เกิดความรู้สึกบางอย่างขึ้นมา แต่เมื่อพิจารณาว่าทุกคืนเธอต้องทนทุกข์ทรมาน ก็เลยอดทนไว้ก่อนดีกว่า
การทดลองของหลินลี่เมื่อครู่นี้ เป็นการคาดเดาเกี่ยวกับการเร่งความเร็วความคิด