เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 165 ผลึกมิติ
หลินลี่ถอดเสื้อตัวบนออกเผยให้เห็นรูปร่างกำยำ ก่อนจะพุ่งตัวดำดิ่งลงไปในน้ำ
"ยืนบื้ออยู่บนฝั่งทำไม? ลงมาสิ ยังมีของต้องขนอีกนะ"
"ไม่ได้จะมาว่ายน้ำเล่นหรอกเหรอ? ทำไมถึงยังมีงานต้องทำอีกล่ะ?"
หลินลี่ดำลงไปหาอยู่พักใหญ่กว่าจะเจอแท่นหินที่เคยยืนอยู่ตอนนั้น แต่สิ่งที่คาดไม่ถึงคือแท่นนี้แตกกระจายออกเป็นเจ็ดแปดชิ้นไปแล้ว
หลินลี่จำต้องตะโกนเรียกคริสตินกับไกอาให้มาช่วยกัน กว่าจะขนก้อนหินพวกนั้นขึ้นฝั่งได้ก็เล่นเอาเหนื่อยแทบขาดใจ
คริสตินบ่นพึมพำ "นี่มันค่ายกลอะไรกันเนี่ย แตกละเอียดขนาดนี้แล้วเธอยังจะงมเอาขึ้นมาอีก เหนื่อยจะตายอยู่แล้วนะ"
"ค่ายกลเคลื่อนย้ายระยะไกลน่ะ ฉันก็ถูกไอ้นี่แหละส่งไปจักรวรรดิอวิ๋นอี้"
"แต่สภาพนี้มันใช้ไม่ได้แล้วไม่ใช่เหรอ แล้วจะเอาขึ้นมาทำไมล่ะ?"