กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 132 ของรางวัล
หลินลี่รีบออกจากที่เกิดเหตุทันที เพื่อป้องกันปัญหาที่อาจตามมาภายหลัง เขาปีนข้ามกำแพงเมืองออกไปในคืนนั้นเลย แล้วจากเมืองคาร์เทอไป
เมื่อออกมานอกเมือง หลินลี่ก็เรียกไกอาออกมา
ไกอาส่งเสียงฮึ่มฮั่มอย่างไม่พอใจ ดูเหมือนว่าการอยู่ในแหวนมิติสัตว์อสูรนั้นจะไม่สบายตัวเท่าไรนัก
หลินลี่ลูบขนที่นุ่มสลวยบนคอของมัน ปลอบโยนอยู่ครู่ใหญ่กว่าที่ไกอาจะสงบลง จากนั้นเขาก็นำเนื้อตากแห้งออกมาวางไว้ข้างปากของมัน ยูนิคอร์นเป็นสัตว์กินพืชและเนื้อ แต่ไม่รู้ทำไมไกอากลับมองเนื้อตากแห้งเหล่านั้นด้วยสายตารังเกียจ แถมยังกลอกตาใส่หลินลี่อีก