กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 129 ความโลภของแจ็ก ฟาลส์ ผู้จัดการร้าน
ตอนแรกแสงสว่างมันน้อยเกินไป ประกอบกับเมื่อครู่ถูกโล่ใบยักษ์บังไว้ข้างหลัง หลินลี่เลยยังไม่เห็นภาพรวม พอเดินเข้าไปใกล้ถึงได้เห็นชัดเจน ไอเจ้าหมูตอนนี่เรียกไม่ผิดจริงๆ คนอะไรจะกลมได้ขนาดนี้ นี่มันอ้วนยิ่งกว่าหมูเสียอีก
หลินลี่รู้สึกขยะแขยงจริงๆ ไอ้หมูตอนตัวนี้เนื้อตัวมันเยิ้มไปหมด แถมยังหน้าเต็มไปด้วยตุ่มหนองอีกต่างหาก
"ฉันจะทำให้ความอยากอาหารของแกหมดไปเอง" หลินลี่ฟาดแส้สายฟ้าออกไปทันที มันยังคงทำหน้าหื่นกระหายน้ำลายไหลยืด ไม่ปล่อยให้เจ้าหมูตอนนี่มีชีวิตอยู่ต่อแน่ มันเหมือนมลพิษทางสายตาชัดๆ วินาทีนี้หลินลี่รู้สึกว่าค่าสติของตัวเองกำลังลดฮวบ
ยังดีที่เขายังไม่ได้กินข้าวเย็น