กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 127 ความรักและการจากลาของรุ่นพี่
จนกระทั่งมีเสียงกระแอมดังขึ้น หลินลี่และตงฟางจิ้งถึงได้สังเกตเห็นว่าหลี่เสวียนหมิงโผล่มาอยู่ข้างๆ ตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้ แถมยังกำลังมองทั้งคู่ด้วยความสนใจใคร่รู้
ถึงในหอสมุดจะมีแค่พวกเธอสองคน แต่ยังไงนี่ก็เป็นเวลากลางวันแสกๆ นะ ถ้าจะสวีทกันน่ะ ไปทำในผ้าห่มตอนกลางคืนช้าๆ จะดีกว่า
ตงฟางจิ้งกระโดดผละออกมาทันที เธอรีบวิ่งขึ้นชั้นสองไปโดยก้มหน้าอยู่ตลอด พร้อมทิ้งประโยคไว้ว่า "คราวหน้าจะมาก็หัดเคาะประตูก่อนนะ"
จะเขินอะไรกัน ฉันเห็นมาหมดแล้วน่า
เวลานี้หลินลี่อยากจะฆ่าคนให้ตายนัก แต่ติดที่ว่าสู้ไม่ได้เท่านั้นเอง
เขาทำได้เพียงถามอย่างหัวเสียว่า "คุณมาทำอะไรที่นี่"
โกรธขนาดนั้นทำไมกัน ฉันอุตส่าห์เอาข่าวมาบอกนะ