กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 102 ช่องว่างมิติปริศนา
หลินลี่ฝึกจบกระบวนท่า ในตอนนั้นเองเขาถึงได้สังเกตเห็นว่าจีลากับน้องสาวของเธอยืนดูอยู่ไกลๆ จนตาค้างไปแล้ว
"ว้าว ว้าววว นายฝึกวิชาอะไรน่ะเนี่ย แล้วไอ้ท่าทางที่ดูทรงพลังนั่นอีก" จีลาเห็นหลินลี่ฝึกจบก็รีบถามทันที
"ไทเก๊ก" หลินลี่ตอบสั้นๆ สองคำ
"พี่หลินลี่เก่งจังเลยค่ะ ใบไม้พวกนั้นล้อมรอบตัวพี่ด้วย" มี่ตัวน้อยมองหลินลี่ ตาโตของเธอดูเหมือนมีดวงดาวระยิบระยับอยู่ข้างใน
"ลูกพี่ ลูกพี่ สอนผมหน่อย สอนผมหน่อยเถอะ วิชาหมัดที่หล่อเหลาขนาดนี้ผมเพิ่งเคยเห็นเป็นครั้งแรก ไม่ต้องพูดถึงเรื่องใบไม้ที่ร่วงหล่นมาเต้นระบำตอนฝึกเลย แค่ลวดลายบนพื้นตอนท้ายก็รู้สึกได้ถึงความเป็นศิลปะแล้ว มันไม่ธรรมดาจริงๆ"