กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 62 แดนลับภูเขาจื่อเสีย
ห้องสมุดแห่งนี้ยอดเยี่ยมจริง ๆ ตลอดทั้งวันผมไม่รู้สึกเบื่อเลยแม้แต่นิดเดียว จนกระทั่งฟ้ามืดและเริ่มหิวจึงได้หยุดพักลง
หลินลี่หยิบอาหารออกมา มันคือขนมปังที่เตรียมไว้ตั้งแต่เมื่อวาน เขาหั่นเข้าปากคำหนึ่ง รสชาติถูกปากมาก นี่เป็นรสชาติที่หลินลี่ชอบที่สุด แต่ว่าอาหารประเภทนี้เก็บได้ไม่นานเท่าไหร่ โชคดีที่มีอุปกรณ์มิติ แม้อาหารที่เก็บไว้ในอุปกรณ์มิติจะเน่าเสียได้หากทิ้งไว้นานเกินไป แต่มันก็ช่วยยืดอายุการเก็บรักษาได้ดีทีเดียว
โลกใบนี้ไม่เหมือนกับชาติก่อน ที่ขนมปังแผ่นหนึ่งสามารถเก็บได้นานถึงครึ่งปี หลินลี่สงสัยว่านั่นเป็นเพราะการผสมสารกันบูดลงไปในแป้งหรือไม่ หรือไม่ก็อาจจะเป็นเพราะใช้น้ำผสมกับสารกันบูดนั่นแหละ