กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 3 นักรบระดับต้น
“พี่ลูคา ต่อให้ดื่มยาปลุกพลังทุกปี แต่พอถึงอายุสิบสี่ก็มีโอกาสสูงมากที่จะไม่ได้เป็นจอมเวท ถึงตอนนั้นพี่ก็ยังต้องฝึกกระบี่อยู่ดี ประเด็นสำคัญคือที่บ้านเราไม่มีเงินเหรียญมากพอที่จะซื้อยาปลุกพลังปีละสองขวดหรอกนะ”
“อะไรนะ น้องสาวกินยาปลุกพลังอยู่เหรอ? ต่อไปปีละขวดจนถึงอายุสิบสี่เลยงั้นเหรอ?” หลินลี่ถามอย่างประหลาดใจ
“ใช่ ท่านพ่อบอกว่าฉันไม่สามารถสืบทอดบรรดาศักดิ์ได้ ดังนั้นจึงหวังว่าฉันจะกลายเป็นจอมเวทได้ แบบนี้ก็ถือว่าเป็นขุนนางที่มีเกียรติได้เหมือนกัน มีแค่ทางนี้เท่านั้นที่จะกุมชีวิตตัวเองได้”