0247 บทที่ 247 เที่ยวชมทัศนียภาพ

บทที่ 247 เที่ยวชมทัศนียภาพ

พระราชวังอันโอ่อ่าตระหง่านลอยคว้างอยู่บนฟากฟ้าสูง แสงประกายเรืองรองหมุนวน กลายเป็นแสงสว่างอันหาได้ยากยิ่งในโลกที่มืดมิดไร้ทิศทาง

มันอัศจรรย์มากพอจนไม่แปลกที่ใครหลายคนจะยกย่องให้เป็นตำนานศักดิ์สิทธิ์ คิดไปว่าภายในนั้นมีเทพเจ้าผู้มากอบกู้โลกพำนักอยู่

จึงมีผู้สิ้นหวังพากันคุกเข่ากราบไหว้พระราชวัง อธิษฐานวิงวอนขอให้ทวยเทพคุ้มครอง

ซึ่งแน่นอนว่าย่อมไม่มีเสียงตอบรับใดๆ

มีบางคนลองตะโกนเรียกชื่อหลินเสียน แต่ก็ไร้การตอบรับเช่นเดียวกัน

พระราชวังยังคงเงียบสงัด เยียบเย็นและไร้ความรู้สึก

ในเวลานี้ บรรดาคนที่มีสมองคิดและมีความทะเยอทะยานอยู่บ้าง หรือกระทั่งคนที่แค่อยากรู้อยากเห็นเฉยๆ ต่างก็อยากจะขึ้นไปดูข้างบนสักครั้ง

บนนั้นมีอะไรอยู่กันแน่?

มันเกี่ยวข้องกับหลินเสียนจริงๆ หรือ?