0244 บทที่ 244 ดันเจี้ยนความตายครั้งถัดไป

บทที่ 244 ดันเจี้ยนความตายครั้งถัดไป

หลินเสียนรู้สึกราวกับตนเองหลับไปนานชั่วกัปชั่วกัลป์

หลินเสียนลืมตาตื่นขึ้นมาท่ามกลางสัมผัสนุ่มนวลที่กำลังนวดคลึง

ก็เห็นเจียงหลียื่นนิ้วเรียวขาวผ่องคอยนวดขมับให้เขาเบาๆ ซ้ำยังทำหน้าที่เป็นหมอนนุ่มนิ่มให้อีก เรียกได้ว่าเป็นที่สุดของความฟิน

ความเหนื่อยล้าของหลินเสียนมลายหายไปสิ้น กลับเป็นเจียงหลีที่ดูอ่อนเพลียอยู่บ้าง

“ตื่นแล้วเหรอ” เจียงหลียิ้มให้อย่างอ่อนโยน

หลินเสียนยันตัวลุกขึ้นนั่งแล้วดึงเธอเข้ามากอดไว้ในอ้อมอก

เรียกผู้หญิงมาสักคนเนี่ย ช่างเป็นการตัดสินใจที่ฉลาดจริงๆ

“คุณโอเคไหม” เจียงหลีถามด้วยความกังวล

“ผมไม่เป็นไร”