0242 บทที่ 242 ผ่านด่านดันเจี้ยนนรก

บทที่ 242 ผ่านด่านดันเจี้ยนนรก

ดวงตาท้องนภาไม่ได้ตอบสนองใดๆ ทั้งสิ้น

มีเพียงความเย็นชาที่ทวีขึ้นเรื่อยๆ

ส่วนเบื้องล่าง ยังคงมีวิญญาณร้ายหลั่งไหลมารวมตัวกันไม่ขาดสาย พุ่งเข้าโจมตีหลินเสียน

เห็นได้ชัดว่ามันต้องการจะลุยต่อ ไม่คิดจะรามือแค่นี้

คงยังคิดว่าหลินเสียนจะยื้อได้ไม่นานนัก การทำร้ายตัวเองสลับกับฟื้นฟูตัวเองแบบนี้ ไม่มีทางทำซ้ำไปได้เรื่อยๆ โดยไร้ขีดจำกัดหรอก

ซึ่งความเป็นจริงก็เป็นเช่นนั้น

ฟื้นฟูตัวเองซ้ำแล้วซ้ำเล่า การงอกใหม่ของเนื้อเยื่อร่างกายย่อมต้องถึงขีดจำกัดเข้าสักวัน และจะหยุดลง ณ ช่วงเวลาใดเวลาหนึ่ง

ยังไงก็ต้องมีพักบ้าง

ทว่า อย่างน้อยมันก็ฟื้นฟูตัวเองได้เป็นพันเป็นหมื่นครั้ง ยื้อไปสักชั่วโมงสองชั่วโมงย่อมไม่ใช่ปัญหา