กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แมวซ่าล่านิยาย
บทที่ 209 แพงไปหน่อยแล้ว
ภายในบ้านหลังหนึ่ง ในเขตวิลลา
กรอบประตูทรงวงรีดูคล้ายไข่ไดโนเสาร์ ตั้งแต่โต๊ะเก้าอี้ หน้าต่าง ยันเตียงนอน ล้วนเต็มไปด้วยกลิ่นอายสไตล์สองมิติ
วิหคเพลิงนั่งเท้าเปล่าอยู่บนโซฟา บนโต๊ะข้างๆ วางฟิกเกอร์สารพัดแบบ
ดวงตากลมโตเป็นประกายจ้องมองหน้าจอโทรศัพท์มือถือ ไม่นานนัก จมูกน้อยๆ ก็ย่นเข้าหากัน
“แป้กชะมัด! นี่ใช้นิ้วเท้าเขียนนิยายหรือไงเนี่ย”
เมื่อวันสิ้นโลกมาถึง แม้ไม่ต้องไปเรียนหนังสือแล้ว แต่กิจกรรมความบันเทิงที่มีให้เล่นก็เหลือน้อยจริงๆ นิยายจึงนับเป็นกิจกรรมที่เข้าถึงได้ง่ายอย่างหนึ่ง
เพียงแต่ในสภาพที่แอปส่วนใหญ่ปิดตัวลง คอนเทนต์คุณภาพดีๆ จึงมีอยู่น้อยเกินไป
มีแต่พล็อตเรื่องเกร่อๆ ซ้ำซาก แถมยังแป้กขึ้นเรื่อยๆ ทีละเรื่อง
วิหคเพลิงหยิบชานมจากมือของไข่พะโล้ที่อยู่ข้างๆ มาดูดไปหนึ่งอึก แล้วสลับหน้าจอโทรศัพท์ไปยังแอปแชต