กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แมวซ่าล่านิยาย
บทที่ 202 นี่มันจะโชคดีเกินไปแล้ว
ยามเช้าตรู่ หลินเสียนมองดูหมวกนิรภัยเสมือนจริงที่ปรากฏอยู่ข้างหมอน
คิดไม่ถึงเลยว่าจะสุ่มได้หุ่นรบมาหนึ่งตัวตรงๆ อย่างยมทูต
เป็นรุ่นเดียวกับของเมิ่งคุนงั้นเหรอ?
เขาหยิบหมวกขึ้นมา นี่น่าจะเป็นอุปกรณ์ควบคุมระยะไกล
หลินเสียนกวาดสายตามองรอบๆ อย่างสงสัย หุ่นรบไม่ได้อยู่ในห้องของเขา
ของเมิ่งคุนสูงตั้ง 4 เมตร เป็นเพราะมันสูงเกินไป ห้องเลยจุไม่พอหรือเปล่า?
คิดดูแล้ว เขาก็สวมหมวกเข้าไป ควบคุมจากระยะไกลก็น่าจะระบุตำแหน่งได้โดยตรง จะได้ไม่ต้องเสียเวลาไปตามหา
หน้าต่างเสมือนจริงเด้งขึ้นมาตรงหน้า แสงสีฟ้าเรืองรองรวมตัวเป็นตัวอักษร:
[กำลังจับคู่คลื่นสมองของคุณ คุณจะกลายเป็นผู้ครอบครองยมทูต]