กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แมวซ่าล่านิยาย
บทที่ 196 สังหารเมิ่งคุน ภารกิจสำเร็จ ไม่ต้องออกหน้าแทนฉัน
ฟิ้ว ฟิ้ว ฟิ้ว ฟิ้ว!
เมิ่งคุนถือปืนสังหารวิญญาณไว้ในมือ กระสุนแสงสีฟ้าพุ่งวาบออกไปดุจกระสวยทอผ้า ตรงเข้าจู่โจมเหลยอีปิง
เหลยอีปิงถือดาบยาวประกายสายฟ้า ฟันสกัดกระสุนติดต่อกันไม่หยุด
กระสุนแสงสีฟ้าระดับกึ่งราชันแต่ละนัดกระแทกจนดาบยาวในมือเขาแตกร้าว ง่ามนิ้วชาหนึบ ความเร็วในการตวัดฟันจึงชะลอลงอย่างเลี่ยงไม่ได้
เมื่อต้องเผชิญกับห่ากระสุนที่ซัดสาดเข้ามาอย่างต่อเนื่อง เหลยอีปิงก็เริ่มรู้สึกว่ารับมือได้ยากแล้ว
เขากัดฟันกรอด ลำแสงอัสนีพวยพุ่งออกมาจากดวงตาทั้งสองข้าง กวาดล้างกระสุนจนกระเด็นกระจาย
เมิ่งคุนเปิดใช้งานเชือกมัดวิญญาณอีกครั้ง คาบมันไว้ในปากแล้วสะบัดศีรษะอย่างแรง
เชือกยาวแสงสีฟ้าระดับกึ่งราชันที่มีความยาวถึงสามสิบกว่าเมตรพุ่งตรงเข้าไปรัดหวังเฉียง
หวังเฉียงรีบหลบหลีก เชือกยาวแสงสีฟ้าตวัดพลาดไปครั้งหนึ่ง แต่ก็พลันดีดตึงแล้วตวัดรัดเข้ามาเป็นครั้งที่สองด้วยความเร็วสูงยิ่ง