0189 บทที่ 189 ผู้นำเมิ่งผู้หลบหนีภัย

บทที่ 189 ผู้นำเมิ่งผู้หลบหนีภัย

เสียงเครื่องยนต์คำรามกึกก้อง รถลุยหิมะคันหนึ่งถูกเข็นออกมาจากสุสานเขตใต้ที่อยู่ห่างจากฐานไปหลายกิโลเมตร ผู้ร่วมทาง 4 คนนั่งอยู่บนรถ แล่นทะยานไปข้างหน้าอย่างรวดเร็ว

ตรงที่นั่งคนขับ กู้หรงสวมเสื้อแจ็กเก็ตกันลมสีขาวครีม แต่งหน้าประณีต ริมฝีปากแดงสด นับเป็นหญิงงามหยาดเยิ้มอย่างแท้จริง

ในฐานะน้องสาวของผู้บังคับกองพันและเลขาของเมิ่งคุน เธอขับรถด้วยมือข้างเดียว ส่วนมืออีกข้างมีเปลวเพลิงสีเขียวลึกลับลุกโชน ข่มขวัญจนเหล่าวิญญาณร้ายไม่กล้าเฉียดกรายเข้ามาใกล้

"ท่านเมิ่ง ต่อไปพวกเราจะมุ่งหน้าไปฐานซิ่วอวิ๋นเลยไหมคะ" เสียงของกู้หรงไม่ได้ไพเราะน่าฟังเท่าไรนัก มีความแหบพร่าปนสากหูอยู่เล็กน้อย

เมิ่งคุนส่งเสียงอืมในลำคอ

ที่เบาะหลัง เมิ่งคุนนั่งอยู่ฝั่งหนึ่ง สวมอุปกรณ์คล้ายหมวกจำลองเสมือนจริง กำลังจดจ่ออยู่กับการควบคุมบางสิ่ง

มันคืออุปกรณ์เชื่อมต่อคลื่นสมองเข้ากับคอมพิวเตอร์สำหรับควบคุมหุ่นยนต์รบ

ไม่มีใครกำหนดไว้เสียหน่อยว่าหุ่นยนต์รบจะต้องเข้าไปนั่งขับอยู่ข้างใน ในความเป็นจริง ขนาดหุ่นยนต์รบยังสร้างขึ้นมาได้ การควบคุมระยะไกลย่อมไม่ใช่ปัญหาเลยสักนิด