กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แมวซ่าล่านิยาย
บทที่ 184 จ้าวเฟยหงายไพ่
หลินเสียนมองอีกฝ่าย ซึ่งก็คือหลี่เทียนหู่ หัวหน้าหน่วยยีน
“ฉันเองก็นึกไม่ถึงเหมือนกันว่า ยอดฝีมือระดับราชันจะต้องตกต่ำถึงขั้นมาเฝ้าประตูให้คนอื่นแบบนี้”
น้ำเสียงเจือแววหยอกเย้าอยู่ไม่น้อย
“มันเป็นหน้าที่” หลี่เทียนหู่แอ่นอก ยืนตระหง่านอย่างทรนง
หลินเสียนรู้สึกราวกับกำลังมองรูปปั้นสิงโตหินอันน่าเกรงขาม
ทว่า สิงโตหินมีไว้คุ้มครองเรือน ไม่ใช่มีไว้เฝ้าประตู
หลินเสียนยิ้มพลางเอ่ย:
“ถ้าแค่เฝ้าประตู เอาหมามาผูกไว้สักตัวก็เหมือนกัน แล้วผู้นำพวกนายจะเอาแกมาไว้ตรงนี้ทำไมล่ะ”
“หรือว่าจริงๆ แล้ว แกก็ไม่ต่างอะไรกับหมา?”