กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แมวซ่าล่านิยาย
บทที่ 167 หงเยี่ยมีพิรุธ
เหลยอีปิงถอยร่นต่อเนื่อง หลบหลีกซ้ายขวา ทว่าเถาวัลย์กลับเลื้อยตามติดมาประหนึ่งอสรพิษ
หลบไม่พ้น
ฟึ่บ!
เหลยอีปิงตวัดดาบฟันไปข้างหน้า
ทว่าภายใต้อาการชาด้านไปทั้งตัว ไม่ว่าจะเป็นเรี่ยวแรงที่มือหรืออานุภาพของพลังพิเศษ ล้วนถูกลดทอนลงไปอย่างมหาศาล
ดาบหนึ่งฟันลงไป ทำได้เพียงสร้างรอยแยกบนเถาวัลย์เท่านั้น ส่วนเถาวัลย์กลับเลื้อยพันรอบกายเขาอย่างรวดเร็ว มัดเขาไว้แน่นหนา
เหลยอีปิงดิ้นรนอยู่สองที ก็พบว่าไม่อาจดิ้นให้ขาดได้เลย
อาการชาด้านก็เรื่องหนึ่ง แต่พลังฝีมือของจ้าวซิ่งอยู่เหนือกว่าเขาอย่างเห็นได้ชัด ซ้ำร้ายเถาวัลย์ยังมีผลลดทอนพลังที่ไม่ธรรมดาอีกด้วย
ฉิบหายแล้ว!